Home page

Insectentijd, bloementijd, oppastijd.

Hoe vaak komt het niet in het nieuws, we zien bijna geen insecten meer. Nou, dat er veel minder zijn kunnen we allemaal waarnemen. Kijk maar eens op je autoruiten. Of op de fiets. De beestjes die vroeger zomaar in je mond vlogen. Nu zijn je autoruiten na een lange rit bijna schoon en in je mond komen alleen nog maar die iritante vliegjes en muggen.

Prachtspin pisaura mirabilis 3

Het is dus van belang dat er mensen zijn die deze en alle andere insecten en bloemen en wat meer inventariseren. En dan sta je versteld hoeveel soorten insecten je toch nog tegen komt. Alleen, waar je eerder nog een aantal van een soort bij elkaar zag, daar mag je van geluk spreken als je er twee van ziet.

Snuitkever eikelboorder curculio glandium 3

Hoe komt dat nou? Insecten weg?

Doordat alles met bestrijdingsmiddelen bespoten wordt, akkers met landbouwgif, zelfs in de broedtijd voor vogels, rustgebied voor de broedende vogels. Jij mag er niet in, terecht, de vogels willen rust. Maar die grote landbouwtrekkers rijden van voor naar achter, in banen over en door de akkers.

                                                                      DSC 0093

Dan de planten bij de tuincentra. Het voorjaar is begonnen, even shoppen. Maar heb je je weleens afgevraagd hoe het komt dat zo'n plant de hele zomer bloeid? Neem nou een bij. Vrolijk komt hij op de prachtige kleur en soms nog wat geur, af. Niets vermoedend begind hij aan de nektar te zuigen. Niemand ziet met hoeveel pijn deze bij later door het gif op deze prachtige plant zal sterven. Het arme dier krimpt ineen door het doorwerkende gif in zijn kleine lijfje.

Ach, wat geeft het. Er zijn er toch nog genoeg? Als ik maar een mooie tuin heb. En, niet te dure planten natuurlijk. Het moet wel betaalbaar blijven.

                         DSC 0368 2

Terwijl ik dit schrijf denk ik na. Waarom bloeien de planten in de vrije natuur niet het hele seizoen? Dit komt alleen omdat deze niet met gif bespoten zijn en niet gekweekt zijn om het hele seizoen te bloeien. Nee, in de natuur heeft iedere bloem zijn eigen tijd om te groeien en te bloeien.

Denk aan de kippen. Zij legde vroeger, net als iedere vogel, gewoon in een periode eieren. Maar door mensen toedoen zijn ze gek gemaakt en leggen elke dag een ei.

Denk aan de herten. Het zijn dagdieren. Maar wij hebben ze zo lastig gevallen dat het leven en de bronst nu in de nacht plaats vindt.

En dan willen we een duurzame wereld, bemoeien ons met landen ver weg. Zij mogen geen regenwouden kappen. Goede zaak. Maar ondertussen kappen we in Nederland massaal bomen. Aanplant is er nauwelijks. En wat te zeggen van plastic? Walvissen, potvissen met kilo's plastic in hun maag, schildpadden met rietjes in hun neus. En de burger doet dat? Wat doe jij in de supermarkt? Alles zit in plastic. Haal jij je koekjes uit de verpakking? Of doe je je groenten los in je mandje? Neem jij je eigen boodschappentas mee? En het toilet schoonmaken, gebruik jij wc eend of gloor? En hoe ga jij om met water? Stroomt bij jou de kraan door als je je doucht? Ach, er is zoveel kapot gemaakt. De burger krijgt de schuld, maar het is de maatschappij die de burger dwingt om al deze producten te nemen.

Laten we met z'n allen proberen om dan in ieder geval zuinig te zijn op wat we nog hebben. Koop minder planten bij de tuincentra. Gebruik je eigen boodschappentas, Koop eens wat op de markt en doe het in jou tas. En het toilet? Schoonmaken met fijn wit zand kan net zo goed als gloor. Minder frisse geur, minder schadelijke stoffen in het grond en drinkwater.

En de plantjes in je tuin? Laat ook eens een hoekje in jou tuin verwilderen. Mooi? Nee, misschien niet. Maar je zult zien dat zelfs het kleinste hoekje nieuw leven oproept. Een paardebloem? Laat eens staan.Prachtig gele bloemen, ruikt ook nog eens lekker. Maar voordat hij uitgebloeid raakt, pluk de gele bloemen, ze zijn heerlijk om op of in koekjes te verwerken. Het blad kun je in de sla gebruiken en het sap uit de steel is goed voor puistjes. Nou, dan heb je prachtige, vriendelijke bloemen in je tuin en heb je er zelf ook nog wat aan. En voor ze zicht in grote getale kunnen vermenigvuldigen, zijn ze al weg, door jou op natuurlijke wijze gebruikt.

Wie doet er mee?

 

Kraanvogels in Nederland

Wat een vreemde vogel loopt daar in de wei. Wat zou het toch zijn? Hoor je dat geluid? Het lijkt wel of ze op een trompet blazen. Even de verrekijker erbij pakken. Zo, nu kunnen we zien wat daar eigenlijk staat. O, prachtig. Het zijn Kraanvogels. Ik heb ze wel vaker in Nederland gezien, maar dan van grote afstand. En nu staan ze bijna voor je, wat is dat mooi. Snel de camera erbij pakken, want wanneer krijg je weer zo'n kans, het zijn immers wilde vogels, gasten in ons land.

kraanvogel

Plotseling beginnen ze te roepen. Wat een geluid. Als je daar toch eens naast stond, verging je het horen. Gelukkig is het wat verder af, maar duidelijk te horen. Geweldig dat dat zomaar in ons land kan. Als nu de zon hoog aan de hemel had gestaan, had ik me zo in Afrika gewaand. We wandelen door een hoogveengebied in Nederland, een uniek gebied. Het Fochteloërveen. Maar ook in het Dwingelerveld komen de kraanvogels broeden. Deze winter hebben we daar ook een bezoek aan gebracht, toen viel het aantal vogel, vergeleken met Polder Arkemheen, erg tegen. Natuurlijk wel heel mooi om in zo'n uniek gebied te kunnen wandelen. Maar nu was het een oase van Kraanvogels.

DSC 0037 2 kopie

Wat is het voor een vogel?

Kraanvogel, (Grus grus) Komt uit de familie kraanvogels. Hij wordt ook wel de Europese kraanvogel genoemd. De vogel broed in Hoogveenmoerassen. En waar vind je dat beter als in het Fochteloërveen. Meestal zie je alleen de doortrekkers in ons land. De vogel is geen bedreigede soort. Maar krijgt in dit gebied wel de nodige rust om het nest tot een goed einde te volbrengen.

De kraanvogel lijkt kleiner dan de ooievaar, maar in werkelijkheid is hij groter. Deze is gemiddeld 107 cm en de kraanvogel van 95 tot 120 cm groot. De spanwijdte van de vleugels is van 1.8 tot 2.4 m en de lengte van de vogel is tussen 1 m en 1.30 m. Het verenkleed is blauwgrijs en zijn vlucht majestueus. Achter op de kop is het wit en zijn keel zwart. Boven op zijn kop zie je de bekende donkerrode kruin zitten. Voor de broedperiode hebben de vogels een opvallende balts. Ze springen en dansen om elkaar heen. Het is prachtig om te zien. Dan is het tijd voor de nakomelingen. Meestal krijgen de kraanvogels één jong. Het is een nestvlieder. Dat betekend dat het jong het nest verlaat voordat het kan vliegen. Dit om aan roofdieren te ontkomen. De ouders blijven dan met het jong in de beschutting. Het jong wordt gevoed totdat het zelf kan vliegen. Ze zijn geen moeilijke eters, eigenlijk eten ze van alles. De vogels zitten in tijdelijke rustgebieden, afgesloten wandelpaden. Dat geeft de vogel rust om het ei en daarna het jong succesvol groot te brengen. Daarom is ook van een ieder van ons gevraagd respect te hebben voor de beheerders van zo'n gebied en blijf op de aangewezen paden. De hond mag mee. Maar denk nu  niet, mijn hond gaat er niet achteraan. Hou je hond, zoals op de borden staat vermeld, aangelijnd. Dan kunnen we met z'n allen nog lang van deze gebieden genieten.

 

Vandaag gaan we op vogeljacht. Wie gaat er mee?

Het is een onstuimige dag. Veel regen is er voorspelt, maar dat valt reuze mee. Wel staat er een zeer harde, stormachtige wind op de Zeedijk. Af en toe lijkt het zonnetje een gaatje in het wolkendek te vinden, maar het lukt haar niet daar doorheen te breken.

Allereerst gaan we naar Nekkeveld, in polder Arkemheen. Daar is een verscheidenheid aan weidevogels te bewonderen. (Als je eenmaal door deze polder bent verwent, valt het elders, prachtige gebieden, vaak wat aan hoeveelheden tegen.)

grutto polder 

Het is er vrij rustig wat mensen aan gaat, maar de roep van de vele soorten klinkt over de nog kale akkers. Het is half maart. De grutto is al enige tijd terug in de polder. Kievitten zie je het hele jaar door, maar van de meeste vertrokken vogels zijn er ook alweer veel terug. Zelf zijn de eerste kieviteieren alweer gevonden. Een bekend spreekwoord luid: "In mei leggen alle vogels een ei. Behalve de koekoek en de griet, die leggen in de meimaand niet". Ja, zou het echt zo geweest zijn? Nu in ieder geval niet meer. In maart vind je de eerste kieviteieren. Maar ook de grauwe gans weet er wat van. Om over de nijlgans maar te zwijgen. Andere vogelsoorten wachten het nog even af. Zo is het warm en zo weer ligt er een laagje sneeuw. Dat gaat nog wel even door. Vandaag krijgen we de vele grutto"s te zien, tiedewietuw tiedewietuw, prachtig klinkt het over het natte landschap. Dujuju dujuju, ook de turelier laat van zich horen. Dieüwiet diüwiet, kievitten baltsen in de lucht. Soms achterstevoren. Want de wind waait hen haast weg. Je hoort fluiten. Niet van de wind, nee, het zijn de smienten. Het zijn eenden en eenden kwaken toch? Ja, maar de smient doet dat niet. Kijk daar.........daar zwemmen meneer en mevrouw nonnetje. Prachtig dat witte kuifje en die zwarte plek op zijn kop. En nog een iets wat vreemde vogel, het is de grote zaagbek. Hij heeft geen vrouw bij zich. En nog meer verbazing voor mijn gast op jacht mee, vele kemphanen en strandlopers foerangeren langs de waterkant in het doordrenkte weiland. De camera's draaien overuren. Een kreet van "oh, howes, wauw" klinkt door de auto. Vol verbazing. Hij dacht alleen de zeearend of visarend te zien. Helaas, die komen op een ander tijdstip. Spreeuwen vliegen als een wolk door het luchtruim. Sterke vogel hoor. En er is zoveel meer te zien. Zwarte ibes, koereiger, zilverreiger en blauwe reiger. Zoveel eenden, zaagbek en nog veel meer. Dan verlaten we Nekkeveld en gaan via het industrieterein, de Arkervaart, richting Putter polder, onderdeel van polder Arkemheen. Aan het einde van de zeedijk parkeer ik de auto en we besluiten om de dijk richting Nulden op te lopen. Nou, nou, wat een wind. Je waait er bijna af. Toch een geluk dat we de stap hebben gewaagt. Want buiten kuifeenden, smienten, wilde eenden en nog meer, was ook daar een zaagbek te bewonderen. Foto's maken was wat lastig, want je had al moeite om rechtop te blijven staan. Na enige tijd elkaar niet te kunnen verstaan en alles vast houden tegen de wind, besluiten we om maar terug te gaan. Er zijn nog meer mooie plekken in de buurt. En zo reizen we af naar Harderwijk, Knardijk. Daar moeten we eerst een stuk lopen, maar komen wel uit bij een vogeluitkijkhut. We hebben onze laarzen aangetrokken, want na al die regen is het hier behoorlijk nat. De wind waaid natuurlijk ook hier, maar tussen al dat riet is het wel een stuk aangenamer. Als we daar zijn aangekomen, nemen  we plaats op de bank en leggen de camera's in de aanslag.

slobeenden 33

Zoveel slobeenden en een enkele pijlstaart zwemmen vlak voor ons.

slobeenden eten

Grauwe ganzen en knobbelzwanen zwemmen wat verder op het water. Maar met de verrekijker kun je ze goed waarnemen. We hebben wel een beetje spijt dat we onze koffie/thee niet hebben meegenomen. Het is, na een tijd gezeten te hebben, toch best koud. Maar het plezier om naar de slobeenden te kijken, geeft ons een warm gevoel. Rustig liggen ze in het water, er zijn geen ruzie's. Mischien is er daarvoor toch te veel wind? Af en toe vliegen ze een stukje terug, want de wind waait hen het meer op. De pijlstaarten duikenen, maar de slobeenden steken gewoon hun kop in het water en halen dan het lekker naar boven. Langzaam aan wordt het tijd om te reis te beëindigen. We wandelen terug en genieten nog van het nieuwe jonge groen. Maar wat zien we daar? Drie rode kelkjes steken hun kopjes net boven het groeiende groen uit. Kelkzwammen. Koud of niet, stijve knieën, maar toch even een foto maken. ......................Dan komen we terug bij de auto. Laarzen gaan weer achterin, koffie en broodje mee naar voren en genieten van het heerlijke vocht in onze bekers. Even de  moter starten en wat warm worden. Heerlijk is dat. En natuurlijk smaakt de koffie/thee uitermate lekker, heerlijk gewoon. Dan vertrekken we van daar. Via de Sternweg gaan we terug naar de dijk. En via de Groenewoudseweg, even een stukje door het bos, naar Gelderland, waar we langs de Arkervaart nog even genieten van de weidevogels. Het was een topdag. Veel hebben we gehoord, veel hebben we mogen zien. Prachtige foto's zijn er gemaakt. We hadden de tijd, de rust en het geduld. Twee natuurvrienden op pad met maar één doel, mooie plaatjes schieten, maar vooral genieten.

 

Een mooie dag in maart.

Er staat een stevige wind boven Nederland, maar een prachtige zon maakt alles milder. Samen met mijn trouwe viervoeter Pluk ben ik vandaag afgereist naar het polderlandschap Arkemheen, in Nijkerk.

stoomgemaal

Onderweg zie ik vele trekvogels op de landereijen dineren. De één roept daarbij nog harder dan de ander. Wulpen, grutto's, scholeksters en vele kievieten. Ganzen maken maar even een ommetje. Luid tetterend vliegen ze over de akkers. Het wordt voorjaar, dat zie je aan het gedrag van de vogels. Ganzen zijn al twee aan twee. Andere jagen de dames na. Dat geeft veel onrust in de troep vogels. Maar ja, het is voorjaar de hormonen vliegen hun naar de strot. Op een boomtak zit een buizerd. Hij neemt alles van hoger zetel waar. Er hoeft er maar één niet op te letten en je bent het haasje.

Over hazen gesproken. In de weide lagen, heerlijk in het zonnetje, twee hazen. Het leek er rustig. Ja, op het moment dat ik daar langs kwam wel. Wie weet had hij eerder al heel hard achter haar aangezeten. Wie zal het zeggen.

Hazen

Dan daalt de buizerd op het land neer. Maar rust krijgt hij allerminst. Twee zwarte kraaien zitten hem op de huid. De buizerd vliegt wat op en daalt even verder weer neer. Maar de kraaien zijn niet tevreden. Weer pikken ze hem in de staart, op de flank en proberen op de kop te mikken. De buizerd wordt het zat. Wat een tuig denkt hij bij zichtzelf. Ik ga hier maar weg. Rotjongens. Maar ja, wie wil er een buizerd in de buurt waar jij je nest wilt gaan maken? Niemand toch.

Buizerd op buit 2

De zon schijnt over het prachtige polderland. Ik besluit om maar eens aan de koffie te gaan. Meegenomen natuurlijk, want naast al die vogels is er alleen voor hen het groene restaurant. Ik hou het bij mijn eigen koffie.

Dan ga ik vandaar op zoek naar andere mooie en bijzondere dingen. Niet moeilijk, want het zit overal.

Later op mijn tocht zie ik uit mijn ooghoeken iets in het bos staan. Ik ben dan inmiddels in Flevoland. Neem mijn verrekijker en zie vier donkere, naar ik dacht, reeën staan.

Hert 4

Maar dan verschijnt er plotseling een damhert. En nog één. Prachtig. Zo dichtbij. De reeën blijken vier kalveren te zijn.

Hert 1

En de moeders staan vooraan. Pluk ziet ze ook. Heel rustig gaat hij liggen. De herten zien hem en opserveren wat hij doet. Als ze overtuigt zijn dat er geen gevaar voor hen dreigt, eten ze rustig verder. Bijna een uur heb ik van dit mooie tafaleer genoten. Dan verlaten de herten de bosrand en gaan dieper het bos in. Het daglicht wordt al minder, waardoor ik ze al spoedig niet meer kan waarnemen. En ook ik besluit om te vertrekken.

Wat mij opviel toen ik daar stond te genieten is, dat velen langs mij heen reden en niets van het wild waargenomen hebben. We noemen dat blik op oneindig en verstand op nul. Jammer voor hen, maar voor mij was het heerlijk. Ik kon in alle rust van dit schouwspel genieten.

Vind jij dit ook een mooie belevenis? Laat eens een boodschap in het gastenboek achter. Schrijf jou verhaal daarbij. Samen delen is het mooist van alles.

 

Oase tussen beton

Oase tussen beton, elke dag worden we ermee geconfronteerd. Je wordt er echt verdrietig van. Wat hebben we toch een warme zomer achter de rug, zomer van 2018. Voor de één betekende het: vaak naar het gaan, lekker genieten. Voor anderen was het een waren kwelling, denk daarbij aan onze ouderen, onze zieken. Maar er is nog een groep die nauwelijks wist te overleven. Deze groep heet onze "NATUUR". Natuur is een breed begrip en bestaat uit uiteenlopende aspecten. Meestal denken we daar niet zo bewust over na. Pas wanneer er zichtbare tekenen komen wil ons brein er zich enigzins in verdiepen. We zagen de bomen bruinen, de oogst bijna teniet gaan. Angst voor hoe moet het nu verder, komt het nog wel goed met de natuur? Maar wat wij intussen vaak vergeten, is hoe sterk diezelfde natuur eigenlijk is. Zij heeft haar eigen wetten en normen. Wat weten wij daar nu van? Is ook erg ingewikkeld. We gaan eens dichterbij kijken, onze eigen bijdrage aan de natuur, onze eigen tuin. Berichten van onderzoekers: we hebben nog maar een derde deel van onze insecten over, onze vlinders konden de zomer nauwelijks aan. Wat te denken van de bijen? Allemaal vragen. Maar wat is uw, jouw bijdragen aan wat wij natuur noemen?Ik kijk naar mijn voortuin, ik zeg niet mooie tuin, want voor het oog haalt hij het niet bij de tuinen met mooie bloemen en struiken die je gemiddeld aantreft. Toch, een rijke tuin is het wel.

Wat is dat? Een oase tussen beton? Eigenlijk is die vraag onnodig, want kijk eens in veel tuinen: als er al een plant of struik staat moet deze weinig onderhoud hebben. Ja, we zijn er allemaal te druk voor.

Wat zie je? Bloemen, onkruid of liever ongewenste kruiden, een struik, het kan het verschil maken. Er komen insecten op af. Bah, wat vies, die wil ik niet. Maar insecten zijn noodzakelijk voor de ontwikkeling van de natuur en voor ons.Zo komen er vlinders op bezoek, bijen, libellen en juffers, kevers, spinnen, mieren, noem maar op. Ieder heeft een taak. Zo was er bij mij een kruisspin, zij ving per dag zoveel dat haar hele buikje rond was. Natuurlijk liet ik haar zitten, al zat ze wel buiten pal voor mijn raam. Weghalen? Ik kan het raam niet lappen. Nou, dan maar niet. Het regent toch niet. Dan komt er een springspin even om de hoek kijken, Prachtig en snel.Een ander moment had ik er het zwart weeskind, niet zo algemeen.

En een jonge dame paardenbijter, schitterend.

paardenbijtervrouw

Ik had planten in de tuin met meeldauw. Uit het niets kwamen honderden mieren tevoorschijn. Doodmaken, straks komen ze binnen. Nee, ze hebben de planten volledig schoongemaakt en verdwenen, alsof ze er nooit waren geweest. Het lijkt net of ze samenwerken met de mens haar wens.

Dan de vogels. Midden in de nieuwbouw. Wat verwacht je daar nou? Allemaal grind of beton in de tuin, op één na, een oase vol verrassingen. Sijsen, staartmezen, groenlingen, spreeuwen, turkse tortels, gaaien en ga zo maar door. Tot wel 23 soorten vogels komen voor op een stukje van 6 bij 6 meter. Zelfs de sperwer en de buizerd komen langs. En een vergissing van de grote bonte specht, onze bomendokter. En ze kunnen, op de laatste 2 na, ook nog samen leven. Soms is er flink ruzie. Ze schreeuwen, slaan elkaar, pikken naar elkaar. Meestal mussen en spreeuwen, soms de tortels. Maar het is feest om ze dagelijks in deze oase te bewonderen.

Wat geniet je! Als je even naar buiten kijkt, of gewoon even op een krukje/stoeltje buiten gaat zitten, zie je van alles aan je oog voorbijtrekken. Klein, iets groter, of, vul maar in. Het is een wonder, een wonder dat natuur heet. Zo klein, alles zit erop en eraan. Kijk die kleuren van de vleugels van de vlinder. Zie eens hoe ijverig de miertjes in de tuin werken. Luister naar het zoemen van de bijen. Ruik eens hoe heerlijk het buiten ruikt. Kijk eens naar die prachtige spinnenwebben, vooral in het voorjaar. Is het niet geweldig? Als je jezelf even de tijd gunt, kun je er zo van genieten!

Wat kun je zelf doen! Het lijkt een mopeilijke vraag, maar dat is het niet. Je kunt zelf natuurlijk genoeg bedenken, maar ik zal hier een paar kleine eenvoudige voorbeelde geven. Veel mensen hebben lange werkdagen, zorgen voor anderen of hebben een jong gezin, vul maar in. Dan moet de voortuin niet te veel werk zijn, toch? Er is al genoeg te doen. Toch, als we aan de toerkomst van de volgende generatie, onze (klei)kinderen denken, moeten we daar wel wat aan gaan doen, al is het maar in onze vboortuin, het is een begin. We weten allemaal dat bloemen van nature niet zolang mooi blijven, dus hup, naar het tuincentrum. Deze bloemen staan tenminste een tijd, spaart kosten en tijd. Maar deze bloiemen en planten zijn bespoten met gif. Daarvan gaan onze insecten juist dood. Wat nu?

Als je het voorrecht hebt een tuintje of ruimte op je balkon te hebben, zijn er mogelijkheden om voor b.v. insecten, vlinderpoppen e.d. iets te doen. Houd een hoekje in je tuin/balkon vrij. Laat daar b.v. wat blad, een oude plant, takjesliggen. Nee, het is dan niet opgeruimd, maar wel een mogelijkheid om bij te dragen aan een stukje toekomst voor insecten, dus ook voor de toekomst van je (klein)kinderen. We zijn er allen afhankelijk van. En als je zo'n hoekje in je tuin hebt gecreëed, noem het maar het ruige stukje, dan zal een oase ontstaan.

Insecten hebben een overwinterplekje.

 paddenstoelen3 1 BorderMaker

Paddenstoelen kunnen je helpen het op zijn tijd te verwerken tot. ja, zelfs goede grond voor je tuin. iedereen is ermee geholpen. En in het voorjaar kun je weer genieten van hetgeen er in je ruige stukje overwinterd.

Het is nog niet te laat in je tuin. Niet alles is al uitgebloeid. Laat een wilde bloem gerustt eens staan. Je zult versteld staan wat daar allemaal op af komt. En je kunt er dan in het nieuwe seizoen weer van genieten.

Dus, ga er voor. Geef de insecten een stukje van je tuin. Kijk in de winter gerust eens bij je ruige stukje, maar laat het verder met rust. Doe mee en help zo de volgende generaties.

Gerrie van den Brink, Natuurgids IVN Nijkerk

 

Pop van het Groot koolwitje, Pieris brassicae

Als ik aan een pop denk, denk ik aan een speleding voor kinderen. Mooie kleren aan, haartjes kammen, mee knuffelen en gaan wandelen in je eigen poppenwagen. Ouderwets toch. En het was vaak gezellig.

Doch deze pop is niet om te spelen. Nee, verre van. Het is een begin van een nieuw leven.

De in de zomer uitgekomen rupsen, hebben hun buik vol gegeten en zijn zover dat ze in een winterrust gaan. Er komt een metamorfose aan.

Als de rups eenmaal volgroeid is, is zijn maaltijd ook bijna op. De rups kruit op een voor hem veilige plek en begint zich in een soort draad te spinnen.  De rups verstopt zich op een rustig plekje. Dat kan zelfs in een kleine kier van een deur zijn.

In deze pop veranderd de rups in een prachtige vlinder. Deze pop is van het Groot koolwitje en is maar 3 mm groot. De vlinder vliegt van half april tot eind november. Op de voorvleugel, langs de vleugelrand, naar beneden lopende zwarte vlekken. Aan de onderzijde zijn ze licht geel. Het groot koolwitje vliegt meestal in 3 generaties, waardoor je lang kunt genieten van de vlinder. De vlinder legt gele eitjes, meestal vanaf de 2e generatie, daar van de eerste weinig nieuw leven voortbrengen. De eerste generatie is meestal kleiner dan de volgende generaties. Ook het aantal eieren wordt dan groter. De rupsen zijn opvallend en zitten vaak op koolsoorten. Zeer herkenbaar. Omdat de rups van het Groot koolwitje vaak wordt geparasiteerd, kan het voorkomen dat er weinig rupsen het volwassen stadium bereiken. Gelukkig haalt een aantal dat stadium wel en kunnen wij er van genieten.

 

Op je vaders gronden
is het stil nu
want je bent weg
de dieren vragen
om je en missen
de hoedster van
hun stille wereld
De mestkever loopt nu
heel behoedzaam
op zijn tenen
vallen mag hij niet
want wie zet hem
weer op zijn benen
als niemand hem
op zijn rug gelegen ziet
Op je vaders gronden
is het stil nu
want jij bent er niet

Geschreven door: “Karel Kreuning “

 

 

Brandnetelsoep 

Misschien niet leuk om te plukken, maar als je ze eenmaal in de pan hebt, weet je het ook echt te waarderen. Brandnetels worden als een naar onkruid . Maar wat is onkruid? Misschien kunnen we beter praten over ongewenst kruid.

Hoe kom je daar van af? Je kunt natuurlijk je tuin wieden. Maar je kunt ook de top en de bladeren plukken of knippen.

Van ouds was de brandnetel een eetbare plant. Tijdens de oorlog werd brandnetel als groenten gebruikt.

In onze tijd is het normaal als we naar de supermarkt of groenteman gaan. En dan is er zoveel keuze, dat we niet weten wat we gaan eten. Brandnetel groeit overal.

Is brandnetel gezond?

Jazeker, er zitten vele goede stoffen, vitamines en meer in.

Maar kan iedereen het zomaar eten?

Nee. Mensen met bloedverdunners moeten enorm oppassen, omdat brandnetel ook bloed verdunnend is. Er zijn mensen die erg ziek zijn, waarvan men niet weet waar het vandaan komt.

In brandnetel zit ook de stof Histamine, een stof die bij ons een neurotransmitter is. Mensen die daar allergisch voor zijn moeten enorm oppassen. Dus baad het niet schaad het niet gaat hier niet op.

Als je brandnetel, maar ook onze eigen spinazie, andijvie en andere groene groenen eet, doe dat met mate.

Dan nu een recept voor brandnetelsoep.

De soep is eenvoudig te maken.

Pluk de jonge toppen van de brandnetel. In het voorjaar zitten er de beste stoffen in. Maar een gemaaid veld geeft weer nieuwe jonge bladeren. Dus plukken kan tot ver in het seizoen. Pluk in de ochtend en bij droog weer. Gebruik een handschoen om branden te voorkomen.

Neem een grote zak, want brandnetel slinkt, net als spinazie, enorm. Heb je toch teveel geplukt? Droog de bladeren en toppen, want deze zijn prima te gebruiken als thee.

We gaan beginnen:

Benodigdheden:

Kies zelf je hoeveelheden, naar smaak voor het aantal personen waar je het voor maakt.

Brandnetelbladeren, bouillonblokje, evt. laurierblaadje, aardappel en snufje knoflook, crème fraiche of boursin.

Was de bladeren. Haal de steeltjes en de slechte bladeren er tussen uit.

Breng het water aan de kook. Doe er het bouillonblokje er in.

Voeg de brandnetelbladeren er aan toe.

Je kunt er een laurierblaadje als smaakversterker aan toevoegen.

Snijd het uitje in kleine stukjes.

Voeg een snufje knoflook toe.

Je kunt evt. een aardappel aan de soep toevoegen om de soep te binden.

Laat het geheel een paar minuten koken tot het gaar is.

Zet het vuur uit en roer de crème fraiche of e boursin er door.

Mix het geheel. En je soep is klaar.

Eetsmakelijk

 

Met een natuur gids op pad.

Een wandeling door onze Nederlandse natuur. De Veluwe is een aaneengesloten bosgebied in Gelderland, Daarin leeft het grootst in het wild levend zoogdier van Nederland, het edelhert, samen met wilde zwijnen, reeën, vossen en dassen. De kans dat je oog in oog komt te staan met één van deze dieren is aanwezig. Op onderstaand formulier kun je je aanmelden. Eigen vervoer is wel een aanraden. Misschien kunt u met elkaar meerijden.

Wie wil dat niet, mooie plaatjes schieten met camera. Ben jij niet professioneel,

maar wil je toch een kans op mooie foto’s in de natuur maken. Meld je dan aan. Samen op pad, de natuur in. Op zoek naar kleine diertjes, bloemen, vlinders en wat meer. Het kan al bij jou in de buurt.

Sta jij al met beide benen op de grond? Of loop je voor jezelf nog te ver vooruit? Denk jij wel eens aan het moment van nu? Vierkantemetertherapie is misschien wel iets voor jou. Anders dan de naam doet lijken, is het geen therapie, maar slechts een bewustwording van het nu. Doe ook eens mee en je zal zien wat je allemaal opvalt en wat het in jou leven kan veranderen. Hiervoor kun je je aanmelden op dit formulier.

Weet jij al wat je uit onze natuur kunt eten? Bosbessen, bramen, beukennootjes. Maar er is zoveel meer. Vaak gezonder dan onze groenten en vol van smaak. Wil jij je laten rond leiden door de natuur en horen wat er allemaal valt te halen? Van harte ben je uitgenodigd voor een rondleiding.

Hoe vaak hoor je niet, bah, eng, vies. We hebben het dan over de kleine kriebeldiertjes Niet alleen volwassen mensen, maar zeker ook veel kinderen. Spelenderwijs, met hand diertjes en kleine korte verhaaltjes over dieren, is het mogelijk om kinderen dichter bij de natuur te brengen. Een leuk moment om samen met jou (klein)kind mee te maken. Nieuwsgierig geworden? Meld je aan, om samen met je (klein)kind eens op pad te gaan. Er zijn voor kinderen potloepjes, vergroot glaasjes, schepnetjes e.d.. aanwezig. Ook zijn er zoek kaarten en boekjes, zodat er gezocht kan worden naar het diertje of bloempje wat jij gevonden hebt. Je leert er erg veel van.

Voor alle deelname geldt dat de aansprakelijkheid bij deelname bij de deelnemer zelf ligt. Voor vertrek is er een kopje koffie of thee en voor de kleintjes is er limonade.

Activiteit duurt 1 ½ tot 2 uur.

Opgeven kan per email:  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.  Uw natuurgids, Gerrie van den Brink.

Subcategorieën