Rood wild

Herten op de Veluwe. 

Wat is het bijzonder als je oog in oog komt te staan met deze prachtige dieren. Het is niet altijd gemakkelijk om een foto van hen te maken. Want bij elke beweging zie je de antennes van deze dieren in alle hevigheid ronddraaien. Bij elke ontmoeting met het edelhert ben ik altijd weer blij verrast. Diepe bewondering voor ons grootst in het wild levend zoogdier. Tijdens één van mijn gidstochten, het was vroeg in de ochtend, was er één en al bewondering vanuit de groep. Veel van hen hadden nog nooit oog in oog gestaan met een edelhert. Als de herten in het bos verdwenen zijn, komen de vragen. En niet zelden krijg ik de vraag of herten zomaar mensen aanvallen met hun grote horens. Ja, zo noemen veel mensen het gewei van het edelhert. Maar lieve mensen. Herten vallen geen mensen aan. Als ze je zien, weten ze niet hoe snel ze weg moeten komen. Wel zie je bij deze dieren enorme stress ontstaan wanneer blijkt dat ze niet weg kunnen komen. B.v. mensen met een hond in een binnengebied of bij een raster. Honden die niet aangelijnd zijn. Ik zag eens een grote hond achter een hinde aan rennen, gevolgd door een totaal ontredderd baasje. Hoe het is afgelopen weet ik niet, niet meer gezien, maar wat ik wel weet is dat de hinde haar hart wel helemaal op hol moet zijn geweest. Daarom zeg ik heb respect voor deze, maar ook voor andere dieren. En natuurlijk voor alles wat groeit en bloeit.