knotsgekke knotsen

Knotsgekke knotsen.

 

Het is maandagmiddag. Een mooie dag op de 3e november. De wind waait door het bos. Vandaag loop ik met Pluk door het Hendriksbos, gemeente Nunspeet. Ik sla het eerste pad rechts in. De auto's op de snelweg razen voorbij. Maar veelal weet de wind haar geraas te overstemmen. Plotseling duikt Pluk met zijn hele lichaam het zand op het pad in. Een enorm gedonder komt over ons heen. Het is zo'n militair geval. Zo'n één met twee van die wieken weet je wel. Wat als de hond al zo duikt, zullen de dieren in het bos dan doen? Dat vraag ik mij af. Het duurt echter niet lang, of het geluid verstomd. We lopen in een stevige pas, mijn hond en ik. Goed kijk ik om me heen of ik nog mooie paddenstoelen zie staan. Nou, niets te klagen hoor. Genoeg mooie paddenstoelen. Zelfs een enkele vliegenzwam komt onder de dennennaalden vandaan. Na een tijd kom ik bij de eerste zandheuvels aan. Prachtig geel met rood staan daar de herfstgekleurde boompjes tegen het witte zand. Ik ga rechtdoor. Het Hendriksbos gaat over in het Willemsbos. Aan het bos zelf veranderd natuurlijk niets. Prachtig stil is het, tenminste, wat mensen aan gaat. Want de wind blijft ruisen door de grove dennen. Echt herfstmuziek. Even twijfel ik waar ik ben. Ach, erg veel fout gaan kan het niet zijn. Alhoewel je van Nunspeet zomaar in Harderwijk zou kunnen zitten. Moet er niet aan denken. Maar zo'n vaart loopt het natuurlijk niet. Want bij de 5 stenen op de hoek ga ik weer naar links, met de zon links van mij. Iets waar ik wel op let, de zon, het licht, de wind. En zie, langzaam kom ik weer op bekend terrein. Gele Amerikaanse vogelkers, Weimouthden, met zijn lange kegels vol hars. Weimouthden is een den die vijf zachte naalden bij elkaar heeft. Tussen de vochtige hei staan het rendiermos. Zilvergroen is haar schone glans. Rendiermos valt onder de korstmossen. Het wordt ook wel gebruikt in plantenstukjes en kerststukjes. Maar wij laten het staan. Dan valt mijn oog op een wel heel vreemde, dikke knots. Wat zeg ik, knots? Het zijn een heleboel knotsen. Gelukkig heb ik mijn camera bij me. Maar helaas, het beeld is niet erg scherp geworden. Niet te min, ik heb hier te maken met de heideknotszwam (Clavaria Argillacea)

Beschrijving

Vruchtlichaam knotsvormig, 3-8 cm x 2-8 mm. Bovenste deel met een stompe top, mat, bleek vuilgeel tot groenig-geel.
Steel glad, heldergeel.

Voorkomen
Op voedselarme, zure zandgrond, langs heidepaadjes, in verstuivingen en duinen.
Mogelijk saprofiet (leven van dood organisch materiaal).

Status
Matig algemeen, Rode Lijst (Kwetsbaar).

 

Je begrijpt, na deze omschrijving, natuurlijk wel dat ik zeer verrast was van de vondst van deze zwam. Heel bijzonder dat je dit mag zien en bewonderen. Eenmaal terug thuis was het eerst wat ik deed de foto's bekijken. Het resultaat laat te wensen over. Maar niet te min wil ik ze jullie niet onthouden.